A New Look

Een column van Els Smit 

P1010010 (3)Wachten op de pakjesman

Toch heeft on-line winkelen z’n voordelen.

Vooral in kersttijd.

En dat geldt dan niet de onvermijdelijke retourzendingen. Maar wel het moment van bezorgen. De donkere dagen voor Kerst zijn in feite één grote pakjesavond geworden. Om de klip klap stopt er in de straat een spannende, grote bestelwagen. In de huizen schuiven gordijnen open, lamellen worden opzij getrokken, er gaan lichten aan die anders nooit aangaan. Vol verwachting klopt menig hart.

Soms hoor je zelfs een ver ‘Joehoe Joehoe’. Dat komt dan meestal niet van de overwerkte bezorger als wel vanachter een deur die al op het nachtslot zat.

Mocht je pakje inderdaad binnen de beloofde tijd arriveren – wat wonderlijk vaak het geval is, gezien de megahoeveelheid onlinebestellingen -, dan houdt de spanning niet op bij de voordeur. Zeker als het om kleding gaat. Want bijvoorbeeld: heb je wel de juiste maat besteld?

Als het voor een ander is en dat is bij cadeautjes al gauw het geval, kan je moeilijk vragen of hij of zij het even wil passen. Dat wordt dus millimeterwerk en nog minimaal drie dagen gestrest heen en weer lopen met rolmaatjes en centimeters, met maar één doel voor ogen: jezelf geruststellen dat het met Kerst de perfecte maat zal blijken te zijn.

En dan gaan we er maar van uit dat je zélf je bestelling in ontvangst neemt. Dat gebeurt natuurlijk lang niet altijd. Volgt een andere ongerustheid. Want: heeft de ander naar de afzender gekeken, stond er op het etiket iets over de inhoud, viel uit de vorm van het pakje iets af te leiden? Is het antwoord op al deze vragen: ‘Nee’, dan heeft u een goed huwelijk en/of ontzettend leuke kinderen.’

Natuurlijk zijn er ook andere teleurstellingen.

Als de buren niet thuis zijn en jij het pakje moet aannemen. Dan is er een dubbele zorg: ‘wanneer komen ze het ophalen?’ én ‘wanneer zou míjn pakje aankomen?’ Met steeds die zweem van jaloezie rond je eigen hart: ‘Zij wel, maar ik niet.’

Want redden jouw bestellingen het allemaal vóór Kerstavond?

Kortom, einde jaar blijft een zenuwslopende tijd, maar we blijken er aan verslaafd. Anno nu hebben we er op de evolutieladder in onze eindeloze wijsheid een nieuwe variant aan toegevoegd: Wachten op de pakjesman.

Zou Máxima nou ook iets van deze nieuwe kersttijd meekrijgen? Of is het voor haar al jaren het hele jaar Kerst? Ik houd me nu even doof voor alle cynici die meteen ‘Ja’ roepen.

Photo Sigismund von Dubschütz, Wikipedia

Photo Sigismund von Dubschütz, Wikipedia

Zelf pakjes bij de voordeur aanpakken is natuurlijk al dertien jaar niet meer vanzelfsprekend, alleen al om veiligheidsredenen.

Laat staan dat haar man, koning der Nederlanden, persoonlijk een pakje in ontvangst neemt dat hij voor haar heeft besteld en meteen denkt: ‘Leuk, een hoedje, fijn dat het er op tijd is. Zou ze er blij mee zijn?’ En na enig aarzelen: ‘als het haar maar past.’

Van de Britse koninklijke familie is het bekend dat ze elkaar met Kerst de goedkoopste cadeaus possible geven. Zo werkt het dus ook: als je alles hebt, zoek je de spanning in het tegendeel. Want Kerstmis is ook: elkaar verrassen.

Kerst komt maar één keer per jaar. Zo vaak maak je het in je leven niet mee, al word je honderd.

Het ene jaar is het leuk en warm, het andere jaar heb je het koud. Het ene jaar heb je een uitbundig versierd huis, het andere jaar is ingetogen vieren alles wat je wilt. Alle Kerstmissen zijn uniek. Geen  retourzending mogelijk.

 

Copyright Els Smit

Gepubliceerd 14 december 2014