A New Look

Een column van Els Smit

P1010010 (3)Rokjesdag

‘En Gerrit wordt het morgen Rokjesdag?’ vroeg de nieuwslezer aan het eind van het zes-uur journaal, ik schat ergens tweede week april.

Terecht antwoordde weerman Gerrit Hiemstra dat hij dat niet kon zeggen, want: ‘Rokjesdag moet eigenlijk spontaan ontstaan.’

Ter verduidelijking: Rokjesdag is een dag, vaak in april, wanneer het wel lijkt alsof alle vrouwen voor het eerst sinds de winter de deur uitgaan in een rok en met blote benen.

Het begrip bestaat al heel lang, maar het was de schrijver en columnist Martin Bril (1959-2009) die het fenomeen eind jaren negentig weer onder een breed publiek bracht.

Er gaan nu met enige regelmaat stemmen op om Martins sterfdag 22 april uit te roepen tot officiële Rokjesdag. Het komt voort uit de menselijke neiging om alles wat spontaan gebeurt te institutionaliseren. Het is een vreselijke gewoonte die alle spontaniteit in steen verandert en verder alleen maar tot onwaarachtigheid leidt.

Ik bedoel: één zeer verdrietige, briljante geest verzint na de aanslag op het satirische tijdschrift Charlie Hebdo ‘Je suis Charlie’ en voor je het weet lopen leiders van de meest repressieve ellende-landen in de wereld voor het oog van westerse camera’s te beweren dat ook zíj Charlie zijn.

Het blijft echter wel een sympathieke gedachte om Martin Bril een blijvend plaatsje in het Nederlandse erfgoed te geven. 22 April: Brildag, zou dát iets zijn?

Want Rokjesdag laat zich dus niet dwingen.

Zo trekt vrijwel geen enkele vrouw bij de eerste beetje lenteachtige dag er meteen met blote benen op uit. Misschien is de wil om het te doen al lang aanwezig, maar ook dit voornemen staan wetten in de weg en praktische bezwaren.

Eén wet is dat een lente-outfit een lente-houding behoeft. En die ontstaat niet zomaar. Daar zijn minimaal twee lentedagen voor nodig mét een gunstige prognose voor de komende dagen. Wet twee is dat de lente-kleding in veel gevallen na al die maanden van (col)truien en jeans niet in de kast voor het grijpen ligt. En een derde wet is dat de nieuwe mode bij aanhoudende koude maar moeilijk in het hoofd van vrouwen wil indalen.

Postcard, ca 1900, Wikipedia

Postcard, ca 1900, Wikipedia

Kortom, Rokjesdag moet Groeien.

Zou Máxima dat proces nou ook kennen?

Ik denk van niet. Alleen al in haar functie als koningin bezoekt ze per kwartaal minimaal zo’n drie verschillende klimaatzones. En dan zijn er nog de privébezoeken aan Argentinië dat zelfs een tegengesteld klimaat heeft en het vakantiehuis in Griekenland, waar een mediterraan klimaat heerst. Als je het zo bekijkt, is het voor Máxima bijna iedere dag Rokjesdag en gezien haar huidige garderobe, is dat, letterlijk in ieder geval, inderdaad zo.

Toch doet zich bij de rest van de bevolking dit jaar een merkwaardig fenomeen voor. Het is nu begin mei, maar een echte Rokjesdag hebben we nog niet gehad. De kledingkasten zijn een ratjetoe van truien en shirts en de dikke vesten willen maar niet in de mottenballen. Mocht er een dag met aangenaam weer tussendoor schieten, dan toont het publiek in het winkelcentrum een woeste mengeling van winterjacks, katoenen capribroeken, donkere sneakers met blote voeten en hier en daar een wollen handschoen.

Misschien slaan we dit jaar Rokjesdag wel over. Helemaal spontaan.

 

Copyright Els Smit

Gepubliceerd op 5 mei 2015