A New Look

Een column van Els Smit

Foto Peter den Boer

©Peter den Boer

Teuntje

 M’n oude vertrouwde kledingboetiek in Rotterdam was er na dertig jaar mee gestopt. Veel verdriet bij en om de boetiekhoudster die er de beste jaren van haar leven in had gestopt.

Maar vind maar eens een nieuw adres. Het is net zoiets als het zoeken naar een nieuwe kapper.

Je hebt de kakkineuze verkoopsters, je hebt de onverschillige, wat in wezen hetzelfde is. En je maakt zelf ook fouten. Een van de Gouden Theeregeltjes van Douwe Egberts luidt: ‘Ga nooit terug’. Naar verluidt is een van de favoriete liedjes van koningin Elizabeth II: ‘We Said We Wouldn’t Look Back’ uit de musical ‘Salad Days’ van Julian Slade en Dorothy Reynolds die in 1954 in West End (in Londen) bijna 300 keer werd opgevoerd.

Dus als je ooit bent afgehaakt bij de grote warenhuizen, omdat je er destijds genoeg van had om alles zelf te uitzoeken, moet je niet denken dat het nu anders is.

Ja, ze hebben nu webshops. Daar staat veel kleding op. Maar meer, veel meer, dan in de winkel ligt. ‘Wij hebben geen plaats voor het grote assortiment uit de webshop’, zei de verkoopster stralend. Daarna volgde haar gratis advies: ‘Minimaal twee maten in de webshop bestellen en wat niet past terugsturen.’

‘De prinsessen’ doen het ook. Ik heb dat niet via via gehoord. Ze zeggen het zelf.

Ik voel me niet aangesproken. Ik moet zélf met al die pakjes terug naar het postkantoor.

Maar kijk nou.

Opeens kwam ik deze week terecht bij een kledingzaak in winkelcentrum Alexandrium in Rotterdam. En daar was Teuntje.

In de jaren zestig zat ze, zo vertelde ze, op de middelbare school en zelfs toen was ze al jaren geïnteresseerd in mode, ‘natuurlijk ook in koninklijke mode’. Zo maar op m’n pad: een onbekende, maar niettemin onvervalste royalty-kledingdeskundige. Want, luister even mee: ‘Beatrix was zo herkenbaar als koningin, Wilhelmina ook. Juliana was dat veel minder. Hoewel, ze had die brillen. Ik heb ook nog zo’n vlinderbril. Die draag ik af en toe. Als ik op de fiets zit en ik zie mensen die ik ken, dan wuif ik. Dan doe ik mijn Juliana.’

Ze gaf ook ongevraagd een opinie over koningin Letizia van Spanje: ‘Prachtig, maar ze is zó skinny’ en: ‘ik zie liever Máxima, met haar stevige benen.’ En: ‘Als je de moeite neemt om goed naar haar  kleding te kijken, dan zie je hoe prachtig die is gemaakt. Het is werkelijk heel bijzonder.’

En ook: ‘Ik weet natuurlijk niet of het zo is en ze zal ook best adviezen krijgen, maar ík denk dat ze zelf heel goed weet wat haar staat én wat er aan accessoires bij haar kleding past. Als ik haar zo zie, dan vóel ik dat gewoon.’

Teuntje kwam daar pas mee nadat ze me exact de juiste blauwe coltrui had verkocht. Ja, maat 42. Ik herhaal, nou nee, ik herhaal het maar niet. En: ‘U heeft overal nog uw oude maat 38, maar u heeft die band op de buik erbij gekregen. Die moet u camoufleren en door uw slanke polsen en slanke benen oogt u dan weer in proportie.’

Er lag toen al een fantastische zwarte basisbroek voor mij achter de kassa. Met een hoge taille en smalle rechte pijpen, maar niet te smal: ‘Nee, anders wordt het een legging, voor u moet het wel een bróek blijven.’

En wat voor een. Maat 40. Maar met enóóóóórm veel stretch. ‘Ze noemen het No Stress-broeken, omdat er zoveel Stretch in zit.’ Ik begreep het helemaal.

Ondertussen waren er opmerkinkjes zoals: ‘Ik was net al een beetje ongerust toen u om een zwart vestje vroeg. Zwart is zó hard in uw gezicht.’

En: ‘Een wat vollere sjaal om uw hals misschien.’  En niét proberen om er een te verkopen.

Ook: ‘Ik denk dat rood/paars u prachtig zou staan.’ En niet meteen met een roodpaarse trui komen aandragen.

Uiteindelijk verliet in de winkel toch nog met een gek vest in beige/blauw met lange haren.

Het staat enig, ik krijg er complimenten voor: ‘Helemaal jij.’ Wat ik echter wel vreemd vind, is dat ik qua kleding advies nodig heb. Dat had ik nooit. Maar ach, met maatje 36/38 staan zelfs aardappelzakken je. Of postzakken:0).

En het is natuurlijk ook best lastig als je na zoveel jaar niet meer op je maat kunt blindvaren. Dan heb je misschien inderdaad een loods nodig.

Ik heb tegen Teuntje gezegd dat ik misschien moest gaan eh afvallen. Dat ik dat dus misschien moest gaan doen. Haar reactie: ‘Ik zou als ik u was het allemaal een beetje in de gaten houden, maar ik zou even wachten met afvallen, want het gaat van je gezicht af en van al die andere plaatsen waar u het niet af wilt hebben.’

Als Teuntje naar een andere winkel gaat, ga ik met haar mee. Al gaat ze naar de dropsector.

©Els Smit

Gepubliceerd op 3 oktober 2014