Royal Cuisine -2-

 

Thyrreense zee nabij Porto Ercole

Koninklijke Sterrenrecepten

Pasta á la Porto Ercole

Noord-Italiaanse markt

Meer dan 40 jaar lang was ‘L’Elefante Felice’ ofwel ‘De Gelukkige Olifant’ in het Italiaanse plaatsje Porto Ercole het vakantiehuis van de Nederlandse koninklijke familie. In de jaren 60 en 70 was er in juli, een dag na aankomst van een nog wat bleke familie, ‘een fotouurtje voor de pers’. Dan kwamen er een paar fotografen, die wat opnamen maakten. Die foto’s verschenen vervolgens in de kranten en een paar damesbladen. En iedereen thuis geloofde, mede dankzij het naturel van koningin Juliana,  dat de Familie zelfs midden in de vakantie in dat verre Italië nog tijd vrij maakte voor het Vaderland.

In werkelijkheid stond het koninklijk gezin dus nog maar aan het begin van de vakantie. Nadat ‘de pers’ was vertrokken, was het: maskers af. Eindelijk het rijk alleen in een land waar het leven goed was, met een van oorsprong boerenkeuken: geen poeha, maar verse, goede spullen en altijd bereid met de meesterhand van een Mamma, die haar raffinement weer van háár Mamma had geleerd.

Mari e Monti

Italiaanse olijfolie

In die veertig jaar zullen bij de bewoners van ‘De Gelukkige Olifant’ alle specialiteiten van de streek wel een keer de revue gepasseerd zijn. Zoals ‘Mari e Monti’: gefrituurde inktvis en porcini (paddestoelen), ‘Tortelli Maremmani’: pasta gevuld met ricotto en spinazie of ‘Bottarga’: gedroogde tonijneitjes, gegratineerd op pasta of bruschietta.

Bottarga

Plus alle vissoepen, salades met zondoorstoofde tomaten en artisjokken, al of niet bestrooid met Pecarino (schapenkaas) en geserveerd met een stuk stokbrood doordrenkt met de plaatselijke extra vierge olijfolie.

Bernhard liet ‘De Gelukkige Olifant’ in 1959 bouwen en in 1960 vierde het koninklijke gezin er zijn eerste vakantie. Afgezien van het klimaat en de vergezichten was de grote attractie van de locatie dat het er zo rustig was, vrij van toeristen én dat het zo zou blijven. Dat had de verkoper van de grond  hem verzekerd, zei Bernhard ernstig. Maar ja, één van de weinige wetmatigheden in dit leven is dat De Buurt áltijd achteruit gaat. Zelfs een koninklijk buitenverblijf ontkomt daar niet aan.

Het begon al meteen nadat bekend was geworden dat een echte koninklijke familie rust in Porto Ercole was komen zoeken. Het was tot dáár aan toe dat plaatselijke vissers hun scheepjes de namen van de vier prinsessen gaven. Maar toen ze er met toeristen tegen forse betaling tochtjes mee langs de villa gingen maken teneinde te royalty-spotten, moet er al een stukje lol weg geweest zijn.

De lagune van Porto Ercole

Gamba's, markt Ventimiglia

Er speelden echter ook grotere krachten een rol. Net zoals op alle andere mooie plekjes van de wereld kwamen er heel veel mensen die van de schoonheid wilden genieten en daar heel veel geld voor over hadden. De oude belofte aan prins Bernhard kon onmogelijk gestand gedaan worden. Maar toch heeft de familie het nog lang in het huis uitgehouden.

Enige tijd na het overlijden van prins Bernhard is het te koop gezet, met een annonce op de huizensite van Christie’s, zeg maar de Funda van de happy few. Pas recentelijk, na vijf jaar, zou het huis zijn verkocht. In de advertentie werd uitgeweid over de ‘adembenemende vergezichten’ en ‘de wilde mediterrane tuin’. Voor wie de implicatie hiervan niet begreep, vulde Christie’s aan dat ‘dit door de zon en de zee geliefkoosde huis’ wachtte op de creatieve invulling van zijn nieuwe eigenaar. Met andere woorden: handen uit de mouwen. Maar dat moet met de koolhydraten van al die pasta in de buurt geen probleem zijn.

Recept:

Pomodori

 

Nodig voor vier personen:

400 gr. spaghetti, 4 eetlepels olijfolie, 1 of 2 teentjes fijngesnipperde knoflook, 350 gram gepelde (of verse gezeefde) tomaten, drie of vier blaadjes verse basilicum, zout, theelepel suiker, Parmezaanse kaas.

Pasta á la Porto Ercole

 

Bereiding:

Maak eerst de saus. Doe de olijfolie en de knoflook in een pan en zet die daarna pas op een flink vuur. Als de knoflook goudgeel is de tomaten, de basilicum, zout naar smaak en de suiker erbij doen. Draai het vuur laag en laat de saus een half uur zachtjes pruttelen. Kook de pasta in een grote pan met royaal water ‘al dente’, beetgaar dus. Voeg vlak voor het afgieten een theelepeltje olie toe. Laat in een vergiet alle water weglopen (er geen koud water overheen laten lopen!). Doe dan de pasta in een voorverwarme terrine en voeg de hete saus toe. Serveer met de Parmezaanse kaas, minstens een eetlepel per persoon.

 

Met dank aan Sofia Loren (‘Everything you see I owe to spaghetti’) voor het recept uit haar boek ‘Koken con amore’, uitg. Meulenhoff International, Amsterdam, 1972. Overigens hebben Sofia Loren en haar man Carlo Ponti jarenlang een huis in Porte Ercole gehad.

 

Voor een ‘persmoment’ avant la lettre: kijk dan eens naar dit filmpje uit 1966:


 

En hier is de link naar het ruwe materiaal van het Britse Pathe bioscoopjournaal uit 1968:

http://www.britishpathe.com/record.php?id=72637

 

copyright Els Smit

gepubliceerd op 8 juli 2011

 

Klik op de foto’s voor vergroting en gedetailleerde bronvermelding